Yaratılmışların en şereflisi, insan. Cenab-ı Hakk’ın sevgilisi, insan. Bu iki vasıf bile bizi diğer canlılardan üstün kılar. Şimdi acizane bazı mükemmellikleri aktarmaya çalışalım.

70 yaşındaki bir insan kalbinin yaşamı boyunca pompaladığı kan miktarını düşünelim. 167.561.600.000 kg. Haydi insanoğlu böyle bir makine icat etsin de görelim. Elbette yapamayacaktır. Çünkü muhtaç olan mükemmeli başaramaz.

Bu kanı taşıyan alyuvar sayımız ise 25 milyar. Dile kolay. Tam 2570 metrekarelik bir alanı dolduracak kadar alyuvar. Üstelik öylece kalmıyor sürekli yenileniyor bu hücreler.

Peki vücudumuzdaki karbonları toplasak kaç kurşun kalem yaparız? 9000.

Bunun yanında 2200 kibrite yetecek kadar fosfor, 250 gramdan fazla sülfür, bir kaşık dolusu magnezyum ve 5 cm boylarında bir çivi yapacak kadar da demir var.

Daha birçok rakam sıralamak mümkün. Ama beni en çok düşündüren ise şu :

İnsanlar beyinlerinin sadece %10’unu kullanırlar. Bunca muhteşemliği yaratan Allah’ın bir de bu nimetini ayrıca düşünelim. Neden %100 değil.

Öncelikli olarak gözlerimiz %10 yerine %100 görse ne olurdu? Herhalde birbirimizin yüzüne bakamazdık. Elimizdeki, yüzümüzdeki, ağzımızdaki mikropları gördüğümüzü bir düşünsenize. Hayat yaşanabilir miydi?

Veya tüm sesleri duyuyor olsaydık çıldırmaz mıydık?

Bir cisme dokunduğumuzda  onu atomlarına kadar hissetseydik, soğuğu tam soğuk, sıcağı tam sıcak ,ateşi %100 hissetseydik nice olurdu halimiz !

Koklayınca tam koklasaydık sokaklarda nasıl yürüyecektik?

Acıyı tam acı tatsaydık bol acılı dürüm yiyebilir miydik? Ya da baklava bizi mahvetmez miydi?

Bizi öyle seven bir Rabb var ki bu dünyada rahat bir hayat sürebilmek adına herşeyi önümüze seriyor. Elhamdülillah!

Bunca şeyden sonra illa ki %100 hissetmek istiyorum diyen varsa, bu tabii ki mümkün !

Gerçek aleme göç ettikten sonra ister cennette %100 güzellikleri hissedin, tadın koklayın ister cehennemde acıyı, ateşi.. Seçim sizin..


Muhammed Murat Tutar'ın Yazısı.